Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Φτου Ξελευτερία Για Όλους


Δραπετεύω σημαίνει
τυλίγομαι μες στο φεγγάρι
οι στρώσεις μου θλιμμένες
κουκούλι χρυσαφί
φαντάζουν σαν σπίτι μου
πια
η παρανυχίδα του δημιουργού
των πυγολαμπίδων στέκι
το ζειμπέκικο των αλαφροΐσκιωτων
στην Νύχτας την παραγγελιά
απόψε πάλι θα χορέψω
στος ώμους μου να σηκώσω
το βάρος των καταραμένων.

Τα βήματα μου αργά
τρεκλίζω στη χρυσή μου φυλακή
είμαι σκιά αυτόφωτη
που μηρυκάζει το μερτικό μου
στο έρεβος
δεν βλέπω, μα βλέπω
καμμένη γη
η κάφτρα
που χτυπώ με την παλάμη μου
το Πένθος ξεμεθάει
το μούδιασμα περνάει
χάθηκα τώρα.

Ξημερώνει σημαίνει
τ’αγρίμι πέθανε
έσβησε σαν αναλώσιμο
καχεκτικό παρανάλωμα
πνίγηκε στη σκιά του
μα άφησε βρόγχο επιθανάτιο
το πρώτο θρόισμα
στο φύλλο του πλάτανου
που βλέπεις σα ξυπνάς.

Καταπλακωμένοι στο γκρίζο
της ακινησίας
προσδοκούμε την αιωνιότητα
ενώ ξεχάσαμε
τον χορο του οξυγόνου.

Το κρυφτό της ασφυξίας να το σεβόμαστε
οι εναπομείναντες
γιατι στο
“φτου ξελευτερία για όλους”
η ελευθερία θα κρέμεται
απο μια ανάσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: