Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Οι άνθρωποι ,αυτοί.



Είμαστε οι χάρτινοι άνθρωποι.
Κατοικούμε στις τσέπες ανθρωπόμορφων χαρτονομισμάτων
Πληρώνουμε χρέη ερινύων
και δανεικά ανεκπλήρωτων ζωών.

Είθε τα ζώα να μας βάλουν φωτιά μια και καλή.

Είμαστε οι μεταλλικοί άνθρωποι.
Λεπτοδείκτες κουρδιστών ρολογιών
κρεμασμένων σε λαρύγγια
εγγαστρίμυθων κούκων
και φτιαγμένων απο σάρκα
πεθαμένων ωρολογοποιών.

Είθε οι εναπομείναντες ζωντανοί
να μας ξεκουρδίσουν
και ύστερα να μας καρφώσουν το έντεκα
στο δόξα πατρί
να γίνουμε και επίσημα τυφλοί.

Είμαστε οι πλαστικοί άνθρωποι.
Οι αναλώσιμοι
Καπότες ξεπέτας πεταμένες σε
τουαλέτα ναρκομάγαζου
Φλεβοκαθετήρες σε καμμένες φλέβες
αγκομαχητών.
Μπουκάλια στο στομάχι πεθαμένης φάλαινας
ξερασμένης στα ανοιχτά.
Γαμήσι,πόνος,θάνατος
με αυτή τη σειρά ή με όποια άλλη θέλεις.

Και σκέφτομαι : Με τους πλαστικοχαλυβδοξύλινους νευρώνες μου
Πόσο θά'θελα να' μουν μολυβένιος.
Όσο κρατάει μια σκανδάλη.