Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

δεν

Τίποτα δε θυμίζει μια χρεοκοπημένη χώρα
ίσως ελικόπτερα μες στο κεφάλι μου που οι έλικες μου ξυρίζουν φέτα-φέτα τον προμετωπιαίο φλοιό μου
/ένα μπαζούκα κάποιος, έχω πονοκέφαλο/
Η ζωή μετριέται σε δόσεις πια
δόσεις στεγαστικές, για να εξαργυρώσεις το κεραμίδι σου
/ο Αριστείδης και ο εξοστρακισμός με βασανίζει ακόμα/
δόσεις καφεΐνης για να βγάλεις τη μέρα σου,
/ο αγαπημένος σύμμαχος του καπιταλισμού/
δόσεις αλκοόλ για να βγάλεις τη νύχτα σου,
/ο μπουκόφσκι ζει ακόμα σε αυτό το ποτήρι,τελευταίο/
δόσεις αγάπης για να ζεστάνεις την σκιά σου
/το σπιρτόκουτο μου δεν έχει πετρέλαιο εδώ και πέντε χρόνια/
δόσεις πιστωτικής για να ξεχρεώσεις τον υπολογιστή σου,
/καλησπέρα,είμαι 0ο και λέγομαι 000101000110101110/
δόσεις αντικαταθλιπτικών για να βγάλεις τη ζωή σου.
/αφού γιατρέ τα ήπιες όλα/
Τίποτα δε θυμίζει μια χρεοκοπημένη χώρα
/Παρά μόνο εμείς/.

Δεν υπάρχουν σχόλια: