Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

cinema realismo


Ένα αστέρι στον ορίζοντα
συλλέγει το φως των σκοταδιστών/
Τους κορόιδευε από πάντα
και γίνεται φάρος
για τους ναυαγούς ψυχών.
Ένα ερωτηματικό για φεγγάρι
σε μια ερώτηση που δεν τόλμησε ποτέ να ειπωθεί.
Μικρο-κομπάρσοι στους θιάσους του σύμπαντος,
κομπάζουμε σαν πρωταγωνιστές στις ζωές μας.
Θα ξημερώσει απλά Δευτέρα
ή μια μέρα που σκαρφίστηκα μόλις;
Τα τζιτζίκια στις πόλεις έχουν πεθάνει
και δίνουν ρυθμό στο καλοκαίρι
σε ένα άλλον καλύτερο κόσμο.
Είτε θα αναθεωρήσουμε τα πάντα
είτε θα μας φάνε ζωντανούς..
και τα αδέσποτα σκυλιά της γειτονιάς
δείχνουν να συμφωνούν.
Ένα συγκαταβατικό αλύχτισμα αντηχεί τριγύρω.
Είτε έτσι
είτε αλλιώς,
στις πρόβες
πάντα υπάρχουν απώλειες
και πολλές, ΑΠΕΙΡΕΣ ανείπωτες ερωτήσεις.
Στην πρεμιέρα όμως;
συγγνώμη,
ξέχασα μια σημαντική λεπτομέρεια
Η ζωή,
δεν είναι ταινία



Δεν υπάρχουν σχόλια: