Κυριακή, 5 Μαΐου 2013

όταν το βέλος ακονιζόταν

Ο Νεαρός ινδιάνος μόλις είχε ξυπνήσει
στον ύπνο του τα λόγια της θάλασσας ήταν πέρα απο το ακουστικό του φάσματα..
γιατί βρισκόταν στο πιο απύθμενο κομμάτι
Άνοιξε τα μάτια του απότομα
μόλις ειχε αποκοδικωποιήσει το νοημα της Υπαρξής του.
''Στο τέλος αυτό που μετράει δεν είναι τίποτα,
γιατί δε ξέρεις πως θα είσαι
στο τέλος.
Αυτό που μετρά τώρα
είναι να ζεις τη στιγμή λίγο πιο μέσα απο την επιδερμίδα,εκει που πιάνει και λίγο καρδιά.
Πήγαινε όπου δεν έχεις ξαναπάει ώς τώρα
και πήγαινε για σένα.''
Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις της καινούργιας μέρας του ,
ήταν σα να έμαθε να μιλά
από την Αρχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: