Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Μίa

Στους ανθρώπους που το έκαναν πράξη.

~και ζήσαν αυτοί καλά
και μεις χειροτερα
Έτσι σου άρεσε να ξεκινάς τα παραμύθια σου ~

Πρέπει να σκοτώσεις τον εαυτό σου για να μπορέσεις να ζήσεις
πρέπει να μπορείς να γίνεις ο άνεμος που θα φτάνει τη κραυγή σου
ως την άλλη άκρη της γης
στο τελευταίο κελί του τελευταίου φυλακισμένου
να γίνεσαι η φλόγα στο κέρι του δωματίου σου
και να λιώνεις το κέρινο σώμα σου μπροστά στο μεγαλείο του έρωτα.
Να γίνεσαι η γύρη που θα μεταφέρει η μέλισσα λίγο πριν ξεψυχήσει,
γιατί σε τσίμπησε..
και το κεντρί της που θα σε πονέσει,αν τολμήσεις και την πειράξεις
το θέμα ειναι, μπορείς ;
Τις αγαπώ τις μέλισσες γιατι είναι τόσο περήφανες
Ένα ακαριαίο,στιγμιαίο,
τσίμπημα.
Και φευγουν.
Μία ευκαιρια.
Είναι που ξέρουν πόσο πολύτιμη είναι η γύρη που μεταφέρουν..
το φορτίο τους.
Οί μέλισσες έχουν ευθύνη...
Γίνεσαι μια φορά το φορτίο τους;Πρέπει να μπορείς να γίνεις..
αν θέλεις να μπορείς να καταλάβεις τι θα πει Αγάπη
και είναι και η άλλη πλευρά
εμείς, οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Σκεφτόμαστε αυτά και όμως μπορούμε και μισούμε τον διπλανό μας.
Γιατι είμαστε άλλα πλάσματα εμείς,
έχουμε ατσάλινα κεντριά εμείς
καθώς και άπειρα χτυπήματα..
μέχρι να καταλάβουμε μια νύχτα
λίγο πριν την κάνουμε απο εδώ..
Πόσο μα πόσο κακό τελικά καταφέραμε να φτιάξουμε
μόνο και μονο επειδη δε μπορέσαμε να γίνουμε όλα αυτά.
Από μίσος ..
και από έλλειψη Αγάπης και δημιουργίας.
Γιατί σε έναν τέτοιο κόσμο
οι άνθρωποι θα μπορούσαν να χορέψουν σε ένα κύκλο...
πάνω στη ράχη μιας μέλλισας την ώρα που αυτή πέφτει πανηγυρικά,
αφήνοντας πάνω σου..
το τελευτάιο της τσίμπημα.

~ μιά φορά και έναν καιρό σκότωσα τον εαυτό μου για μπορέσω να ζήσω
Έτσι ξεκινούν τα πιο όμορφα αληθινά παραμύθια~


Για μένα,για σένα,για όλους
μπορούμε μια φορά
μονο μία..
{και ας πεθάνουμε μετα πέφτοντας πανηγυρικα
με ένα πλανήτη ανθρώπους πάνω στη ράχη μας},
να καταλάβουμε την σημασία,
της έννοιας Ζωή ;
Ζήσε

μην επιβιώνεις απλά..
και αν κάποια στιγμή χρειαστεί
μη ξεχνάς
τα πιο ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ όντα
έχουν ένα  μονάχα
χτύπημα.

δορίαιχμος

Δεν υπάρχουν σχόλια: