Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

τελευταιος ανθρωπος

                                        

-Εισαι εκει;
-Σε λιγακι..
..Ατενιζω το χαος.Εκει που τα χρωματα ειναι ηχοι και οι εικονες αισθησεις.
Θεατης σε ενα θεατρο με μαριονετες.Μ'ατσαλινα σχοινια περασμενα σε παλαμες και ποδια.
Χαιρετα και υποκλισου.Τελευταια πραξη.
Ακροατης σε ενα τραγουδι απο εγγαστρυμιθους.
Ακου τις μαριονετες τι καλα που τραγουδουν...
Ερωτικα καλεσματα σε ενα κοσμο ασωματων.
Οι ψυχες μας καναν τον πρωτο ερωτα.
Εγω και εσυ.Ο πρωτος ανθρωπος ειναι παιδι δικο μας.
Τις ακους;
-Ακουω.Ακουω το μπλε.Αυτο δεν ηταν καποτε το χρωμα του ουρανου;
-Σωστα.Τι αλλο ακους;
-Ακουω το κοκκινο.
-Κοκκινο ηταν καποτε το νερο της ζωης.Αυτο κυλουσε μεσα σου,μεσα σε καθε κατοικο αυτου του μικρου αστεριου που ονειρευτηκες χτες βραδυ.
Με αυτο ποτιστηκε το χωμα απο καποιους μεθυσμενους για θανατο...
Παλι εφιαλτες ειχες;
-Εκει που πηγα..μου ειπανε
πως ειναι καποιοι που τους λενε τρελους.Αυτοι ακουνε φωνες που δεν υπαρχουν.Βλεπουν πραγματα που δεν υπαρχουν.
Ειμαι τρελη;Τι ειναι αυτη η λεπτη ασημενια κλωστη;
-Που πηγες παλι;Αγαπη μου θυμιζεις εμενα.Παλια..
Το νου σου στην λεπτη ασημενια κλωστη..αν κοπει δε θα μπορεις να γυρισεις πισω.
Με βλεπεις;
-Σε νοιωθω.. μεσα μου...Η δικη σου κλωστη που ειναι;
-Ειμαι μεσα σου.Ειμαι οσο αληθινος με αφησεις να γινω.Δεν εισαι τρελη,εισαι αληθινη.Ποση Αληθεια αντεχεις;
Εγω δεν εχω κλωστη.
Μια μερα απομακρυνθηκα πολυ...και η κλωστη μου εσπασε.
Μη με ρωτησεις πως γυρισα...Ενα κομματι εμεινε παντα εξω μου θαρρω.Αυτο περιπλανιεται ακομα καπου εκει ψηλα.
Για  αυτο χανομαι.Για αυτο ατενιζω το Χαος.
Μου εχει υποσχεθει πως αν κοιτω καλα ισως βρω παλι το κομματι που λειπει.
Μα πια δε με νοιαζει...Εμαθα να με αγαπω λειψο..
Και τωρα ειμαι πιο ολοκληρος απο πριν.
Δεν εισαι τρελη,εισαι αληθινη.Ποση Αληθεια αντεχεις;
-Τι ειναι αυτα τα σημαδια στα χερια μου;Εσυ γιατι δεν εχεις;
-Ειναι σημαδια απο την προηγουμενη ζωη σου.
Ειχες και συ καποτε περασμενα σχοινια...
Θυμασαι τους παλιους εφιαλτες;
Θυμασαι πως τιναζοσουν στον υπνο σου;
Ο Μορφεας σου ψυθιριζε στο αυτι να το κανεις..
Αυτες τις φωνες λες...
Αλλα τα τιναγματα σου δεν αρκουσαν να σπασουν το ατσαλι.
Ετσι εγω...
ο αποκληρος νομας του Χαους,ο τελευταιος τρελος, σε συναντησα...
Στη γειτονια των ονειρων..
Εκει σε πρωτοακουσα να τραγουδας και σε ερωτευτηκα..
Εκει πρωτοενοιωσα ολα τα χρωματα..
Εκει σου εκοψα τα σχοινια..
Και ηταν η πρωτη φορα που το χωμα ποτιστηκε νερο της ζωης...Αλλα αυτη τη φορα μοσχοβολουσε Αγαπη.
-Κοκκινο.Αυτο δεν ειναι το κοκκινο;
-Αυτο ειναι Αγαπη μου...
Κοιμησου τωρα στην αγκαλια μου.
-Εισαι εκει;
-Για παντα.
 Σ

Δεν υπάρχουν σχόλια: